Creativity

Innovation

Originality

Imagination

 

Salient

Salient is an excellent design with a fresh approach for the ever-changing Web. Integrated with Gantry 5, it is infinitely customizable, incredibly powerful, and remarkably simple.

Download

ΜΕΡΟΣ Ι: ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

A. ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ

1. Οι Πρότυποι Κανόνες για την Ισότητα των Ευκαιριών των ατόμων με ειδικές ανάγκες
(20 Δεκεμβρίου 1993)

* Η μετάφραση από το αγγλικό κείμενο έγινε από τις κκ. Ευαγγελία Σιαλάκη και Φαίδρα Παππά

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
• Αναδρομή και τρέχουσες ανάγκες
• Προηγούμενη διεθνής δραστηριότητα
• Προς πρότυπους κανόνες
• Σκοπός και περιεχόμενο των Πρότυπων Κανόνων για την Ισότητα των Ευκαιριών για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες ( Α.Μ.Ε.Α.)
• Βασικές έννοιες στην Πολιτική για τις Ειδικές Ανάγκες

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Ι. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΙΣΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
• Κανόνας 1. Ενημέρωση
• Κανόνας 2. Ιατρική περίθαλψη
• Κανόνας 3. Αποκατάσταση
• Κανόνας 4. Υπηρεσίες υποστήριξης

ΙΙ. ΤΟΜΕΙΣ ΣΤΟΧΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΙΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
• Κανόνας 5. Πρόσβαση
• Κανόνας 6. Εκπαίδευση
• Κανόνας 7. Απασχόληση
• Κανόνας 8. Διατήρηση εισοδήματος και κοινωνική ασφάλιση
• Κανόνας 9. Οικογενειακή ζωή και προσωπική ακεραιότητα
• Κανόνας 10. Πολιτισμός
• Κανόνας 11. Ψυχαγωγία και αθλητισμός
• Κανόνας 12. Θρήσκευμα

ΙΙΙ. ΜΕΤΡΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
• Κανόνας 13. Πληροφόρηση και έρευνα
• Κανόνας 14. Δημιουργία Κυβερνητικής Πολιτικής και σχεδιασμός
• Κανόνας 15. Νομοθεσία
• Κανόνας 16. Οικονομικές Πολιτικές
• Κανόνας 17. Συντονισμός εργασίας
• Κανόνας 18. Οργανώσεις Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες
• Κανόνας 19. Εκπαίδευση Προσωπικού
• Κανόνας 20. Εθνικός έλεγχος κι αξιολόγηση προγραμμάτων για τις Ειδικές Ανάγκες που αφορούν την εφαρμογή των Κανόνων
• Κανόνας 21. Τεχνική και οικονομική συνεργασία
• Κανόνας 22. Διεθνής συνεργασία

IV. ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ



ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Αναδρομή και τρέχουσες ανάγκες

1. Υπάρχουν άτομα με ειδικές ανάγκες (Α.Μ.Ε.Α.) σε όλα τα μέρη του κόσμου, σε κάθε κοινωνικό επίπεδο. Ο αριθμός των ατόμων αυτών στον κόσμο είναι πολύ μεγάλος και συνεχώς αυξανόμενος.

2. Οι αιτίες και οι συνέπειες της αναπηρίας ποικίλουν στα διάφορα μέρη σ΄ ολόκληρο τον κόσμο. Αυτές οι διαφοροποιήσεις είναι αποτέλεσμα των διαφορετικών κοινωνικοοικονομικών συνθηκών, αλλά και των διαφορών σχετικά με τα μέτρα που τα Κράτη λαμβάνουν σ΄ ότι αφορά την ευημερία των πολιτών τους.

3. Η σημερινή πολιτική για την προστασία των ατόμων με ειδικές ανάγκες είναι αποτέλεσμα εξελίξεων των τελευταίων 200 χρόνων .. Με πολλούς τρόπους αυτή αντανακλά τις γενικές συνθήκες ζωής και την κοινωνική και οικονομική πολιτική σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Στον χώρο των «Ειδικών Αναγκών» εν τω μεταξύ, υπάρχουν επίσης πολλές ιδιαίτερες συνθήκες που έχουν επηρεάσει τους συνθήκες ζωής των Α.Μ.Ε.Α.. Άγνοια, αμέλεια, προλήψεις και φόβος συγκροτούν τους κοινωνικούς παράγοντες που στην διάρκεια της ιστορίας των Α.Μ.Ε.Α. έχουν απομονώσει τα Α.Μ.Ε.Α. κι έχουν καθυστερήσει την πρόοδό τους.

4. Σε μια μακρόχρονη πορεία η πολιτική για τις ειδικές ανάγκες από πρωτοβάθμια φροντίδα σε ιδρύματα σε εκπαίδευση για παιδιά με ΕΑ και αποκατάσταση για πρόσωπα που βρέθηκαν να είναι Α.Μ.Ε.Α. στην διάρκεια της ενήλικης ζωής τους. Μέσω της εκπαίδευσης και της αποκατάστασης, Α.Μ.Ε.Α. δραστηριοποιήθηκαν κι αποτέλεσαν κινητήρια δύναμη για την περαιτέρω ανάπτυξη της πολιτικής για τις ειδικές ανάγκες. Δημιουργήθηκαν οργανώσεις Α.Μ.Ε.Α., των οικογενειών τους και υποστηρικτών, πράγμα που συνηγόρησε για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης των Α.Μ.Ε.Α.. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εισήχθησαν αντιλήψεις για ενσωμάτωση και ομαλοποίηση που αντανακλούσαν μια αναπτυσσόμενη γνώση των ικανοτήτων των Α.Μ.Ε.Α..

5. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960, οργανώσεις Α.Μ.Ε.Α. σε κάποιες χώρες ξεκίνησαν να διαμορφώσουν μια νέα αντίληψη για τις ΕΑ. Η νέα αυτή αντίληψη υπεδείκνυε την στενή σχέση ανάμεσα στον βιωμένο κοινωνικό αποκλεισμό των Α.Μ.Ε.Α., τον σχεδιασμό και την δομή του περιβάλλοντος τους και την στάση του γενικού πληθυσμού. Συγχρόνως τα προβλήματα στις υπό ανάπτυξη χώρες γινόταν όλο και πιο έντονα. Σε μερικές από τις χώρες αυτές το ποσοστό του πληθυσμού με ειδικές ανάγκες εκτιμάτο ως πολύ μεγάλο, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του αποτελείτο από άτομα με εξαιρετικά χαμηλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση.

Προηγούμενη διεθνής δραστηριότητα

6. Τα δικαιώματα των Α.Μ.Ε.Α. υπήρξαν αντικείμενο μεγάλης προσοχής από τον ΟΗΕ και άλλους διεθνείς οργανισμούς για μία μεγάλη χρονική περίοδο. Το σπουδαιότερο αποτέλεσμα του Διεθνούς Έτους για τα Α.Μ.Ε.Α., 1981, ήταν το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Δράσης για τα Α.Μ.Ε.Α. που υιοθετήθηκε από την Γενική Συνέλευση με την απόφαση 37/52 απόφασή της στις 3 Δεκεμβρίου 1982. Το Διεθνές Έτος και το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Δράσης έδωσαν μία ισχυρή ώθηση για πρόοδο στον εν λόγω τομέα. Και τα δύο αυτά γεγονότα προέβαλαν με έμφαση το δικαίωμα των Α.Μ.Ε.Α. για ίδιες ευκαιρίες με άλλους πολίτες καθώς και για ίση βελτίωση των συνθηκών ζωής που προκύπτουν από την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Εκεί επίσης και για πρώτη φορά, η αναπηρία προσδιορίστηκε σαν μία λειτουργία της σχέσης ανάμεσα στα Α.Μ.Ε.Α. και το περιβάλλον τους.

7. Η Παγκόσμια Συνάντηση Ειδικών για την Ανασκόπηση της Εφαρμογής του Παγκοσμίου Προγράμματος Δράσης που αφορά τα Α.Μ.Ε.Α. στο μέσον της Δεκαετίας των Ηνωμένων Εθνών για τα Α.Μ.Ε.Α., πραγματοποιήθηκε στην Στοκχόλμη, το 1987. Στην Συνάντηση αυτή προτάθηκε η ανάπτυξη μίας κατευθυντήριας φιλοσοφίας που θα υποδείκνυε τις ενέργειες στις οποίες θα εδίδετο προτεραιότητα στο μέλλον. Η βάση της φιλοσοφίας αυτής θα έπρεπε να είναι η αναγνώριση των δικαιωμάτων των Α.Μ.Ε.Α..

8. Ως αποτέλεσμα, η Συνάντηση συνέστησε στην Γενική Συνέλευση να συγκαλέσει μία ειδική διάσκεψη για να προετοιμάσει μία Διεθνή Σύμβαση σχετικά με την εξάλειψη όλων των τύπων των διακρίσεων εις βάρος των Α.Μ.Ε.Α. η οποία και να επικυρωθεί από τα Κράτη με το τέλος της Δεκαετίας.

9. Ένα προσχέδιο περίληψης της σύμβασης ετοιμάστηκε από την Ιταλία και παρουσιάστηκε στην Γενική Συνέλευση στην 42η συνεδρία της. Περαιτέρω παρουσιάσεις σχετικά με το προσχέδιο της σύμβασης έγιναν από την Σουηδία στην 44η συνεδρία της Συνέλευσης. Ωστόσο και στις δύο περιπτώσεις δεν επιτεύχθηκε ομοφωνία σχετικά με τη καταλληλότητα μίας τέτοιας σύμβασης. Σύμφωνα με την γνώμη πολλών εκπροσώπων, τα υπάρχοντα έγγραφα που αφορούν τ΄ ανθρώπινα δικαιώματα φαίνεται πως μπορούν να εγγυηθούν στα άτομα με ειδικές ανάγκες, τα ίδια δικαιώματα με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο.

Προς Πρότυπους Κανόνες

10. Καθοδηγούμενο από τις διαβουλεύσεις της Γενικής Συνέλευσης, Το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο, στην πρώτη του τακτική συνεδρία του 1990, τελικά αποφάσισε να επικεντρωθεί στην επεξεργασία ενός διεθνούς οργάνου διαφορετικού τύπου. Με την απόφαση του 1990/26, της 24ης Μαΐου 1990, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή για την Κοινωνική Ανάπτυξη να εξετάσει, στην 32η συνεδρία της, την συγκρότηση μίας ad hoc ειδικής ομάδας εργασίας, από ειδικούς κυβερνητικούς εκπροσώπους, χρηματοδοτούμενης από εθελοντικές εισφορές, που θα επεξεργαστεί ομοιόμορφες διατάξεις σχετικά με την ισότητα των ευκαιριών για παιδιά, νέους και ενήλικες με ειδικές ανάγκες, σε στενή συνεργασία με εξειδικευμένες υπηρεσίες, άλλα διακυβερνητικά όργανα, μη-κυβερνητικούς οργανισμούς, ειδικά με οργανώσεις Α.Μ.Ε.Α.. Το Συμβούλιο επίσης ζήτησε από την Επιτροπή να οριστικοποιήσει το κείμενο αυτών των κανόνων ώστε να τεθεί υπό μελέτη το 1993 και να υποβληθεί στην Γενική Συνέλευση στην 48η συνεδρίασή της.

11. Οι ακόλουθες συζητήσεις στην 3η Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης κατά την 45η συνεδρία έδειξε πως υπήρχε ευρεία υποστήριξη της νέας πρωτοβουλίας για την επεξεργασία πρότυπων κανόνων σχετικά με την ισότητα ευκαιριών για Α.Μ.Ε.Α..

12. Κατά την 32η συνεδρία της Επιτροπής για την Κοινωνική Ανάπτυξη, η πρωτοβουλία για πρότυπους κανόνες είχε την υποστήριξη μεγάλου αριθμού αντιπροσώπων και οι συζητήσεις οδήγησαν στην υιοθέτηση της απόφασης 32/2 της 20ης Φεβρουαρίου 1991, στην οποία η Επιτροπή αποφάσισε να δημιουργήσει μία ad hoc ειδική ομάδα εργασίας για ακαθόριστο χρονικό διάστημα σε συμφωνία με την απόφαση 1990/26 του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου.

Σκοπός και Περιεχόμενο των Κανόνων για την Ισότητα των Ευκαιριών των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες

13. Οι Πρότυποι Κανόνες που αφορούν την Ισότητα των Ευκαιριών για Α.Μ.Ε.Α. έχουν αναπτυχθεί βάσει της εμπειρίας που αποκτήθηκε κατά την διάρκεια της Δεκαετίας των Η.Ε. για τα Α.Μ.Ε.Α. (1983-1992). Η Διεθνής Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αποτελούμενη από την Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτισμικά Δικαιώματα, την Διεθνή Συνθήκη για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, την Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την Σύμβαση για την Εξάλειψη όλων των μορφών των Διακρίσεων που αφορούν την Γυναίκα, καθώς επίσης και το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Δράσης που αφορά τα Α.Μ.Ε.Α., συνθέτουν την πολιτική κι ηθική θεμελίωση των Κανόνων.

14. Αν κι οι Κανόνες δεν είναι υποχρεωτικοί, μπορούν να μετατραπούν σε διεθνείς εθιμικούς κανόνες όταν εφαρμόζονται από μεγάλο αριθμό Κρατών που έχουν την πρόθεση να σεβαστούν έναν κανόνα του διεθνούς δικαίου. Προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη μίας δυνατής ηθικής και πολιτικής δέσμευσης εκ μέρους των Κρατών που θα αναλάβουν δράση για την ισότητα των ευκαιριών Α.Μ.Ε.Α. Σημαντικές αρχές υπευθυνότητας, δράσης και συνεργασίας υποδεικνύονται. Περιοχές αποφασιστικής σημασίας για την ποιότητα ζωής και την επίτευξη πλήρους συμμετοχής και ισότητας επισημαίνονται. Οι κανόνες προσφέρουν ένα όργανο για την χάραξη πολιτικής και την ανάληψη δράσης για τα Α.Μ.Ε.Α. και τις οργανώσεις τους. Αποτελούν μία βάση τεχνικής κι οικονομικής συνεργασίας μεταξύ Κρατών, των Η.Ε. και άλλων Διεθνών Οργανισμών.

15. Ο σκοπός των κανόνων είναι να διασφαλίσουν ότι κορίτσια, αγόρια, γυναίκες και άνδρες με ειδικές ανάγκες, ως μέλη των κοινωνιών τους μπορούν ν’ ασκούν τα ίδια δικαιώματα, να έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις όπως οι άλλοι. Σ’ όλες τις κοινωνίες του κόσμου υπάρχουν ακόμη εμπόδια που αποκλείουν τα Α.Μ.Ε.Α. από την άσκηση των δικαιωμάτων και ελευθεριών τους και καθιστούν δύσκολη την ολοκληρωμένη συμμετοχή σε δραστηριότητες των κοινωνιών τους. Είναι ευθύνη των Κρατών να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες για την άρση αυτών των εμποδίων. Τα Α.Μ.Ε.Α. κι οι Οργανώσεις τους θα πρέπει να παίζουν ενεργό ρόλο συμμέτοχου σ’ αυτήν την διαδικασία. Η ισότητα των ευκαιριών για Α.Μ.Ε.Α. είναι μία ουσιαστική συνεισφορά στην γενική και παγκόσμια προσπάθεια να κινητοποιηθεί ανθρώπινη βοήθεια. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται να δοθεί σε ομάδες όπως οι γυναίκες, τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι, οι φτωχοί, οι μετανάστες, τα πρόσωπα με διπλή ή πολλαπλή αναπηρία, ιθαγενείς και εθνικές μειονότητες. Επίσης υπάρχει μεγάλος αριθμός προσφύγων σε μειονεκτική θέση με ειδικές ανάγκες. που χρειάζεται προσοχή.

Βασικές Έννοιες στην Πολιτική για τις Ειδικές Ανάγκες.

16. Οι έννοιες που παρουσιάζονται στην συνέχεια, εμφανίζονται απ΄ αρχής, μέχρι τέλους στους κανόνες. Βασίζονται ουσιαστικά πάνω σε έννοιες του Παγκοσμίου Προγράμματος Δράσης για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Σε ορισμένες περιπτώσεις αντανακλούν την ανάπτυξη που σημειώθηκε στην διάρκεια της Δεκαετίας των Η.Ε για τα μειονεκτούντα άτομα.

Ειδικές Ανάγκες και Αναπηρία.

17. Ο όρος «ειδικές ανάγκες» συνοψίζει έναν μεγάλο αριθμό διαφορετικών λειτουργικών περιορισμών που παρουσιάζονται σε κάθε πληθυσμό σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου. Άνθρωποι μπορεί να καταστούν ανάπηροι από φυσική, διανοητική, αισθητηριακή βλάβη, ιατρικές συνθήκες ή ψυχοπνευματική ασθένεια. Τέτοιες βλάβες, συνθήκες ή ασθένειες μπορεί να είναι μόνιμες ή παροδικές εκ φύσεως.

18. Ο όρος «Αναπηρία» σημαίνει την απώλεια ή τον περιορισμό ευκαιριών για να συμμετέχει κάποιος στην ζωή της Κοινότητας στον ίδιο βαθμό με τους άλλους. Περιγράφει την σύγκρουση ανάμεσα στο άτομο με κάποια αναπηρία και το περιβάλλον. Ο σκοπός αυτού του όρου είναι να εστιάσει στις συνέπειες από τις ελλείψεις στο περιβάλλον και σε πολλές οργανωμένες δραστηριότητες στην κοινωνία, για παράδειγμα, στην πληροφόρηση, την επικοινωνία και την εκπαίδευση, που αποκλείουν άτομα με αναπηρίες από το να συμμετέχουν με ίσους όρους.

19. Η χρήση των δύο όρων «Ειδικές Ανάγκες» και «Αναπηρία», όπως παραπάνω καθορίζονται στις παραγράφους 17 και 18, θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή υπό το φως της σύγχρονης ιστορίας της αναπηρίας. Κατά την διάρκεια της Δεκαετίας του 1970 υπήρξε σημαντική αντίδραση μεταξύ των αντιπροσώπων των Οργανώσεων, των Α.Μ.Ε.Α. και των επαγγελματιών στον χώρο της Επιστήμης κατά της «ορολογίας» της εποχής. Συχνά οι όροι «Ειδικές Ανάγκες» και «Αναπηρία» χρησιμοποιήθηκαν μ’ έναν ασαφή και συγκεχυμένο τρόπο, που λίγο βοήθησε σε μία θέσπιση πολιτικής και σε μία πολιτική δράση. Η ορολογία αντανακλούσε μία ιατρική και διαγνωστική προσέγγιση, που αγνοούσε τις ατέλειες και ελλείψεις της περιβάλλουσας κοινωνίας.

20. Το 1980, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας υιοθέτησε μία Διεθνή Ταξινόμηση Βλαβών, Ειδικών Αναγκών και Αναπηριών, που εισηγείτο μια περισσότερο ακριβή και ταυτοχρόνως σχετική προσέγγιση. Η Διεθνής Ταξινόμηση Βλαβών, Ειδικών Αναγκών και Αναπηριών εισάγει μία καθαρή διάκριση μεταξύ «Βλάβης», «Ειδικών Αναγκών» και «Αναπηρίας». Η ταξινόμηση αυτή έχει εκτεταμένα χρησιμοποιηθεί σε καταστάσεις όπως η αποκατάσταση, η εκπαίδευση, οι στατιστικές, η πολιτική, η νομοθεσία, η δημογραφία, η κοινωνιολογία, τα οικονομικά και η ανθρωπολογία. Μερικοί χρήστες έχουν εκφράσει την επιφύλαξη πως η Ταξινόμηση, ως προς την οριοθέτηση της έννοιας «Αναπηρία» μπορεί να θεωρηθεί πολύ ιατρική και πολύ προσανατολισμένη στο άτομο, και ίσως να μην διευκρινίζει επαρκώς την αλληλεπίδραση ανάμεσα στις κοινωνικές συνθήκες και προσδοκίες και στις ικανότητες του ατόμου. Αυτές οι ανησυχίες, και άλλες εκφρασμένες από χρήστες στην διάρκεια των 12 ετών από την δημοσίευση της, θα αναφερθούν στις προσεχείς αναθεωρήσεις της Ταξινόμησης.

21. Αποτέλεσμα της εμπειρίας που αποκτήθηκε από την εισαγωγή του Παγκόσμιου Προγράμματος Δράσης και της γενικευμένης συζήτησης που έλαβε χώρα στην διάρκεια της Δεκαετίας των Η.Ε. για τα Α.Μ.Ε.Α., υπήρξε η εμβάθυνση της γνώσης και η επέκταση της κατανόησης που αφορούν τα θέματα και την ορολογία που χρησιμοποιείται σχετικά με τις Ειδικές Ανάγκες. Η τρέχουσα ορολογία αναγνωρίζει την αναγκαιότητα ν’ αναφέρονται τόσο οι ανάγκες του ατόμου (τέτοιες όπως η αποκατάσταση κι οι τεχνική βοήθεια), όσο κι οι ελλείψεις της Κοινωνίας (ποικίλα εμπόδια στην συμμετοχή).

Πρόληψη

22. Ο όρος «Πρόληψη» σημαίνει δράση προσανατολισμένη να προλαμβάνει το γεγονός της φυσικής, διανοητικής, ψυχιατρικής ή κινητικής βλάβης(πρόληψη πρώτου βαθμού), είτε να προλαμβάνει βλάβες που μπορεί να προκαλέσουν έναν μόνιμο λειτουργικό περιορισμό ή αναπηρία (πρόληψη δευτέρου βαθμού). Η πρόληψη είναι δυνατόν να περιλαμβάνει πολλούς διαφορετικούς τύπους δράσης, τέτοιους όπως η πρωτοβάθμια περίθαλψη, προγεννετική και μεταγεννετική φροντίδα, ενημέρωση για σωστή διατροφή, εκστρατείες για την ανοσοποίηση ενάντια στις μεταδοτικές ασθένειες, μέτρα ελέγχου ενδημικών ασθενειών, ρυθμίσεις για την ασφάλεια, προγράμματα πρόληψης ατυχημάτων σε διάφορα περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένης της προσαρμογής σε χώρους εργασίας για να προληφθούν επαγγελματικές αναπηρίες ή ασθένειες, καθώς και πρόληψη από αναπηρία που οφείλεται στην μόλυνση του περιβάλλοντος, ή σε ένοπλη σύγκρουση.

Αποκατάσταση

23. Ο όρος «Αποκατάσταση» αναφέρεται σε μία διαδικασία που στοχεύει να καταστήσει ικανά άτομα με αναπηρία ώστε να κατακτήσουν και να διατηρήσουν την άριστη φυσική, αισθητηριακή, διανοητική, ψυχιατρική και/ ή κοινωνική λειτουργική τους κατάσταση, παρέχοντάς τους τα μέσα ν’ αλλάξουν τις ζωές τους με στόχο την επίτευξη ενός υψηλότερου επιπέδου ανεξαρτησίας. Η αποκατάσταση είναι δυνατόν να περιλαμβάνει μέτρα που θα παράσχουν και/ ή θα αποκαθιστούν λειτουργίες ή θ’ αντισταθμίσουν την απώλεια ή απουσία μίας λειτουργίας ή λειτουργικής ανικανότητας. Η διαδικασία αποκατάστασης δεν εμπλέκει την αρχική ιατρική φροντίδα. Περιλαμβάνει μία ευρεία κλίμακα από μέτρα και δραστηριότητες και με περισσότερο βασική και γενική αποκατάσταση μέχρι και δραστηριότητες προσανατολισμένες σ’ ένα πιο συγκεκριμένο σκοπό όπως για παράδειγμα η επαγγελματική αποκατάσταση.

Ισότητα ευκαιριών

24. Ο όρος «Ισότητα ευκαιριών» σημαίνει την διαδικασία μέσω της οποίας τα διάφορα συστήματα της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, τέτοια όπως οι υπηρεσίες, οι δραστηριότητες, η πληροφόρηση, η τεκμηρίωση, πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλους, ιδιαίτερα σε πρόσωπα με αναπηρίες.

25. Η αρχή ίσων δικαιωμάτων υπονοεί ότι οι ανάγκες καθενός και όλων των ατόμων είναι ίσης σημασίας και αυτές οι ανάγκες πρέπει να αποτελούν την βάση για τον σχεδιασμό των κοινωνιών και ότι όλοι οι πόροι πρέπει να τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζουν πως κάθε άτομο έχει εξ ίσου την ευκαιρία της συμμετοχής.

26. Πρόσωπα με αναπηρίες είναι μέλη της κοινωνίας κι έχουν το δικαίωμα να παραμένουν στις τοπικές τους κοινότητες. Θα έπρεπε να έχουν την υποστήριξη που χρειάζονται στα πλαίσια των συνηθισμένων δομών της εκπαίδευσης, της υγείας, της απασχόλησης και των κοινωνικών υπηρεσιών.

27. Καθώς τα πρόσωπα με αναπηρίες επιτυγχάνουν ίσα δικαιώματα, θα έπρεπε επίσης να έχουν ίσες υποχρεώσεις. Καθώς τα δικαιώματα αυτά επιτυγχάνονται, οι κοινωνίες θα έπρεπε να θέτουν τις προσδοκίες τους στα άτομα με αναπηρίες. Στα πλαίσια της διαδικασίας για τις ίσες ευκαιρίες θα πρέπει να υπάρχει πρόληψη για την παροχή βοήθειας στα Α.Μ.Ε.Α., ώστε αυτά να αναλάβουν εξ ολοκλήρου την ευθύνη τους ως μέλη της κοινωνίας.



ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Κράτη,

Με επίγνωση της δεσμευτικής υπόσχεσης που εδόθη, υπό τον Χάρτη των Η.Ε., να αναλάβουν ομαδική και μεμονωμένη δράση σε συνεργασία με τον Οργανισμό για να προωθήσουν υψηλότερα επίπεδα διαβίωσης, πλήρους απασχόλησης και συνθηκών οικονομικής και κοινωνικής προόδου κι ανάπτυξης,

Επαναβεβαιώνοντας την δέσμευση σχετικά με τ’ ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες, την κοινωνική δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια και την αξία του ανθρώπου που κηρύσσονται στο Χάρτη,

Βασιζόμενα ιδιαιτέρως στις διεθνείς προδιαγραφές για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία έχουν διατυπωθεί στην Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα, και στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

Υπογραμμίζοντας πως αυτά τα κείμενα κηρύσσουν πως τα εκεί αναγνωριζόμενα δικαιώματα εκεί, πρέπει εξίσου να διασφαλίζονται σ’ όλα τα άτομα χωρίς διάκριση, 

Βασιζόμενα στην Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που απαγορεύει την διάκριση όσον αφορά στην βάση της Αναπηρίας κι επιζητεί ειδικά μέτρα για να διασφαλίσει τα δικαιώματα των παιδιών με ειδικές ανάγκες, καθώς και την Διεθνή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων Όλων των Μεταναστών, Εργαζομένων και των Μελών των Οικογενειών τους που προβλέπει κάποια μέτρα προστασίας ενάντια στην αναπηρία,

Βασιζόμενα επίσης στις προβλέψεις της Σύμβαση για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών σχετικά με την διασφάλιση των δικαιωμάτων των κοριτσιών και των γυναικών με ειδικές ανάγκες.

Λαμβάνοντας υπόψη την Διακήρυξη για τα Δικαιώματα των Α.Μ.Ε.Α., στην Διακήρυξη για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Διανοητική Καθυστέρηση, στην Διακήρυξη για την Κοινωνική Πρόοδο και την Ανάπτυξη, στις Αρχές για την Προστασία Προσώπων με Διανοητική Ασθένεια και για την Βελτίωση της Πρόνοιας για την Διανοητική Υγεία και άλλα κατάλληλα κείμενα υιοθετημένα από την Γενική Συνέλευση,

Λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις σχετικές συμβάσεις και συστάσεις υιοθετημένες από την Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, με ιδιαίτερη μνεία στην συμμετοχή στην απασχόληση χωρίς διακρίσεις εις βάρος Α.Μ.Ε.Α.,

Με επίγνωση των σχετικών συστάσεων και της εργασίας της Οργάνωσης των Η.Ε, για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη, τον Πολιτισμό και ιδιαιτέρως της Παγκόσμιας Διακήρυξης για την Εκπαίδευση για όλους, την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, το Ταμείο των Η.Ε. για τα παιδιά κι άλλους αντίστοιχους Οργανισμούς,

Με σεβασμό στην δέσμευση που ανέλαβαν τα κράτη όσον αφορά στην προστασία του περιβάλλοντος,

Με επίγνωση των καταστροφών που προκαλούνται από τις πολεμικές συγκρούσεις και καταδικάζοντας την χρήση των λιγοστών πόρων για την παραγωγή όπλων,

Αναγνωρίζοντας πως το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Δράσης που αφορά τα Α.Μ.Ε.Α. και ο ορισμός εκεί της ισότητας των ευκαιριών αντιπροσωπεύει σοβαρές φιλοδοξίες εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας να αποδώσει πρακτική και συγκεκριμένη σημασία στα διάφορα αυτά διεθνή όργανα και στις προτάσεις

Έχοντας επίγνωση ότι ο σκοπός της Δεκαετίας των ΗΕ για τα Α.Μ.Ε.Α. των Η.Ε. (1983-1992) να εφαρμόσει το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Δράσης είναι ακόμη έγκυρη κι επιζητεί επείγουσα κι συνεχιζόμενη δράση,

Ανακαλώντας πως το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Δράσης βασίζεται σε ιδέες εξίσου ισχύουσες σε αναπτυσσόμενες και βιομηχανικές χώρες,

Με την πεποίθηση πως απαιτούνται εντατικές προσπάθειες για την ολοκληρωτική και ισότιμη απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη συμμετοχή στην κοινωνία Α.Μ.Ε.Α.,

Τονίζοντας εκ νέου ότι Α.Μ.Ε.Α., και οι γονείς τους, Κηδεμόνες, επίτροποι κι Οργανώσεις, οφείλουν να είναι ενεργοί συνεργάτες από κοινού με τα Κράτη στον σχεδιασμό και την εφαρμογή όλων των μέτρων που επηρεάζουν τα πολιτειακά, τα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά τους δικαιώματα,

Σύμφωνα με την απόφαση 1990/26 του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου, και στηριζόμενοι στα συγκεκριμένα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη από τα άτομα με ειδικές ανάγκες. της ισότητας με τους άλλους, απαριθμούμενα λεπτομερώς στο Παγκόσμιο Πρόγραμμα Δράσης,

Υιοθέτησαν τους Πρότυπους Κανόνες για την Ισότητα των Ευκαιριών Α.Μ.Ε.Α. οι οποίοι αναφέρονται κατωτέρω, με σκοπό:

(α) Να τονίσουν πως κάθε ενέργεια στο πεδίο της προστασίας των ειδικών αναγκών. προϋποθέτει επαρκή γνώση κι εμπειρία των συνθηκών και των ιδιαιτέρων αναγκών των Α.Μ.Ε.Α.,

(β) Να δώσουν έμφαση στο γεγονός ότι η διαδικασία μέσω της οποίας κάθε όψη κοινωνικής οργάνωσης είναι προσιτή σε όλους είναι βασικός σκοπός κάθε κοινωνικο-οικονομικής ανάπτυξης,

(γ) Να υπογραμμίσουν σημαντικές όψεις των κοινωνικών πολιτικών στο πεδίο των ειδικών αναγκών., συμπεριλαμβανομένης, ως πλέον κατάλληλης και της ενεργούς ενθάρρυνσης της τεχνικής και οικονομικής συνεργασίας,

(δ) Να παρέχει μοντέλα που αφορούν την πολιτική διαδικασία της λήψης απόφασης που απαιτείται για την επίτευξη ίσων ευκαιριών, έχοντας υπ’ όψη τα ευρύτατα διαφοροποιημένα τεχνικά κι οικονομικά επίπεδα, το γεγονός πως η διαδικασία πρέπει να αντανακλά την βαθιά κατανόηση του πολιτισμικού πλαισίου μέσα στο οποίο λαμβάνει χώρα και τον σημαντικό ρόλο των Α.Μ.Ε.Α. μέσα σ’ αυτόν,

(ε) Να προτείνει εθνικούς μηχανισμούς για στενή συνεργασία μεταξύ των Κρατών, των οργάνων του συστήματος των Η.Ε., άλλα διακυβερνητικά σώματα κι οργανισμούς Α.Μ.Ε.Α.,

(στ) Να προτείνει ένα αποτελεσματικό μηχανισμό για τον έλεγχο της διαδικασίας με την οποία τα Κράτη επιδιώκουν να επιτύχουν την ισότητα των ευκαιριών για τα Α.Μ.Ε.Α.