Creativity

Innovation

Originality

Imagination

 

Salient

Salient is an excellent design with a fresh approach for the ever-changing Web. Integrated with Gantry 5, it is infinitely customizable, incredibly powerful, and remarkably simple.

Download
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Του Παναγιώτη Κουρουμπλή
Η εισβολή φαινομένων που ανατρέπουν, εν πολλοίς, το κοινωνικό status στις εργασιακές σχέσεις και η ακράτητη και ασυγκράτητη λογική της απληστίας και της
ασυδοσίας, των νόμων της περίφημης "αγίας αγοράς", επιχειρούν να αποθεσμοποιήσουν τους κοινωνικούς και δημοκρατικούς εργασιακούς θεσμούς, να τους παραλύσουν
και να τους εκθεμελιώσουν, μετατρέποντας ουσιαστικά τη δημοκρατία σε δημοκρατορία. Τα πάντα, επιχειρείται να υποταχθούν, στη λογική της ιδιωτικοποίησης
των κερδών και κοινωνικοποίησης του κόστους. Ένας εκβαρβαρισμός επιχειρείται να διαμορφώσει τη σχέση εργοδότη και εργαζόμενου.
Οι πολιτειακοί ελεγκτικοί μηχανισμοί, προάσπισης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, έχουν υπονομευθεί κι έχουν, κυρίως και επί της ουσίας, στρατευθεί στην
υπηρέτηση της κυρίαρχης οικονομικής αντίληψης. Η αξία και η αυταξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαξιώνεται, ευτελίζεται και εκπαραθυρώνεται κι ένας πλανητικός
καπιταλισμός, που ενδιαφέρεται για το κέρδος της επένδυσης της στιγμής, χωρίς μνήμη για το παρελθόν και με καμία αγωνία για το μέλλον, επιχειρεί να υποκαταστήσει
το ισχύον αξιακό σύστημα. Προϊόν αυτής της αλόγιστης και ανεξέλεγκτης μεταχείρισης του ανθρώπου είναι η όλο και περισσότερο διεύρυνση του φαινομένου της
κοινωνικής ανασφάλειας, που ωθεί τον άνθρωπο σ΄ ένα ιδιότυπο ατομοκεντρισμό υπονομεύοντας τον κοινωνισμό του.
Συντελείται, μπροστά στα βλέμματα Πολιτείας και Κοινωνίας, ένα έγκλημα με ανοχή και συνενοχή όλων εκείνων που θα έπρεπε να υπηρετούν την προοπτική συνοχής
της κοινωνίας και όχι την σκοπιμότητα μιας περιρρέουσας διαπλοκής. Το δυσανάγνωστο αυτό κοινωνικό-εργασιακό περιβάλλον, πρέπει να το μετατρέψουμε σε ευανάγνωστο,
εκπολιτισμένο και απαλλαγμένο από τα φαινόμενα απανθρωπισμού του. Η Ελληνική Προεδρία όχι μόνο πρέπει να αντισταθεί στις πιέσεις, για μεταλλαγή προς τα
χείρω των εχουσών σχέση με τα εργασιακά αποφάσεων κορυφής της Λισσαβόνας, αλλά κυρίως με πρωτοβουλίες της πρέπει να προωθηθούν και να επικυρωθούν οι διεθνείς
συμβάσεις εργασίας και οπωσδήποτε οι θεμελιώδεις συμβάσεις, προκειμένου να ενταχθούν στο κοινωνικό κεκτημένο της Ευρώπης. Η Ευρώπη έχει ιστορική, πολιτική
και πολιτιστική ευθύνη και δεν πρέπει να μετατραπεί σ΄ ένα ιστορικό μουσείο στο οποίο θα εκτίθενται οι ανθρώπινες αξίες, αλλά πρέπει να συνεχίσει να είναι
η όαση εμπέδωσης, ανάδειξης και διάχυσης, σε παγκόσμιο επίπεδο, των ανθρώπινων αξιών, στο επίκεντρο των οποίων πρέπει να παραμένει ο απόλυτος σεβασμός
στην αξία και την αυταξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Το πρώτο και ίσως το πιο συμβολικό στοιχείο είναι η αναγνώριση της κοινωνικής ρήτρας ή ρήτρας του κοινωνικού κράτους, που αποτελεί περιεχόμενο πολλών συνταγμάτων,
να αποτελέσει περιεχόμενο των λεγόμενων κοινών ευρωπαϊκών αξιών. Με αυτήν την έννοια τα άρθρα 4, 98 και 105 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας πρέπει
να αναθεωρηθούν ώστε να περιλαμβάνουν παράλληλα με την αναφορά σε μια "οικονομία της αγοράς ανοιχτή στον ελεύθερο ανταγωνισμό" και την αναφορά στην "οικονομία
της κοινωνικής αγοράς".
Πρέπει να διασφαλίσουμε ελάχιστα κοινωνικά στάνταρ τα οποία σήμερα μας τα δίνουν οι διεθνείς συμβάσεις εργασίας, που αποτελούν προϊόν συμβιβασμού εργαζομένων,
εργοδοτών και κυβερνήσεων. Πρέπει ως ευρωπαίοι να έχουμε τη δική μας απάντηση στην παγκοσμιοποίηση.
Η ευρωπαϊκή κοινωνική αλληλεγγύη πρέπει να αποτελέσει βασική δέσμευση των ευρωπαϊκών λαών και να προβάλλεται παράλληλα με τις αναφορές που γίνονται στη
συνθήκη για τον ανταγωνισμό και στις τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες. Χωρίς τη ρητή αναφορά σ΄ αυτή η Ευρώπη θα είναι ένας χώρος ελεύθερων συναλλαγών αλλά
όχι κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η παρούσα συνθήκη, στο άρθρο 127, έχει δεχτεί ως κοινοτικό στόχο την επιδίωξη ενός υψηλού επιπέδου απασχόλησης. Δεν κάνει όμως καμία μνεία στην ποιότητα
απασχόλησης, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε ότι η ποιοτική διάσταση της απασχόλησης έχει υιοθετηθεί από καιρό, σαν μια συμβολή για τον εκπολιτισμό της αγοράς.
Αυτή αποτελεί τη μόνη ορθή πολιτική επιδίωξη, από τη στιγμή που οι ανατροπές της κοινωνίας δεν αποτελούν σήμερα μέρος μαζικών κινημάτων, τα οποία έχουν
αναγάγει ως κυρίαρχο αίτημα την αποκήρυξη της αναρχίας που δημιουργεί η αγορά και όχι την ανατροπή του συστήματος αγοράς.
Απέναντι στην παγκοσμιοποιημένη διακυβέρνηση πρέπει να δημιουργήσουμε το προφίλ του παγκοσμιοποιημένου πολίτη, με ένα νέο πρόγραμμα για επαναπροσδιορισμό
των κοινών αγαθών, την επανενσωμάτωση της κοινωνικής ασφάλειας στους νέους τύπους παραγωγής, στη διαμόρφωση νέων προϋποθέσεων για ένα εγγυημένο εισόδημα,
τη συμφιλίωση του συστήματος παραγωγής με τις οικολογικές ευαισθησίες, τον επαναπροσδιορισμό της ελευθερίας των μεταναστευτικών ρευμάτων. Γι αυτό και το
εγχείρημα για ισχυρότερους κοινοτικούς θεσμούς και για ένα Σύνταγμα με κοινωνικό περιεχόμενο πρέπει να πετύχει.
Οφείλουμε να διακρίνουμε την απορύθμιση του κοινωνικού κράτους από την προσαρμογή του, που αποτελεί υποχρέωση των σοσιαλιστών, ως το βασικό εργαλείο κατά
της αναρχίας της αγοράς, να αποδεχτούμε ότι η μεταρρύθμιση του αποτελεί μέσο για τη διαφύλαξη του και να επινοήσουμε νέα δικαιώματα των εργαζομένων προσαρμοσμένα
στη νέα οικονομία.
Το δημοκρατικό έλλειμμα που συνοδεύει την παγκοσμιοποίηση, πρέπει να στρέψει τη προσοχή μας στην αναζήτηση κανόνων και διαδικασιών εναλλακτικής λειτουργίας
της παγκόσμιας αγοράς, με κοινό παρανομαστή την αναζήτηση αξιόπιστης πρότασης ενός νέου τύπου παγκοσμιοποίησης περισσότερο προσαρμοσμένης στις ανθρώπινες
ευαισθησίες και τη διεθνή αλληλεγγύη.