Creativity

Innovation

Originality

Imagination

 

Salient

Salient is an excellent design with a fresh approach for the ever-changing Web. Integrated with Gantry 5, it is infinitely customizable, incredibly powerful, and remarkably simple.

Download
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική παρουσιάστηκε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου η Καρολίνα Πελενδρίτου. Θέμα της συνέντευξης Τύπου ήταν η αγωνιστική της πορεία το 2009 και η πρόσφατη επιτυχία της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Ρίο της Βραζιλίας. Το χρυσό μας κορίτσι αναφέρθηκε στο πρόβλημα τής ισότητας των αθλητών που υπάρχει στην Κύπρο, με την πολιτεία να δηλώνει απούσα και τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις τόσο από τον Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια όσο και από τους παράγοντες του αθλητισμού, που παίρνει όλα αυτά τα χρόνια. Εμφανώς απογοητευμένη από τη στάση κάποιων ανθρώπων αναφέρθηκε στους προβληματισμούς της, για τους λόγους που κολυμπά και γι’ αυτούς που την κάνουν να μη θέλει.
Για ποιους κολυμπά
«Για τον εαυτό μου. Γιατί μέσα από τον αγώνα που δίνω καθημερινά και μέσα από την ένταξή μου στην παραολυμπιακή επιτροπή κατάφερα να αποδεχτώ το πρόβλημά μου και να το προβάλω με τον καλύτερο τρόπο και να καταφέρω μέσα από έναν τομέα να είμαι στην κορυφή του κόσμου, γιατί αγωνίζομαι με αθλήτριες που έχουν ίση όραση μαζί μου και με αντιμετωπίζουν ίσα και νιώθω ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία γίνομαι και πιο ισορροπημένος άνθρωπος. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, που εντάχθηκα στην κολύμβηση, αγωνιζομένη με τους αρτιμελείς αθλητές και η ένταξή μου σε αυτό το κίνημα, με έκανε να νιώθω πολύ καλύτερα γιατί αγωνίζομαι με αυτές τις αθλήτριες. Αγωνίζομαι για την πατρίδα μου, γιατί μια χώρα όπως είναι η Κύπρος 700.000 κατοίκων, νιώθω πολύ μεγάλη περηφάνια τη στιγμή που βρίσκομαι στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου και ακούγεται ο εθνικός ύμνος και δίπλα μου βρίσκονται αθλητές από μεγάλες χώρες όπως η Ρωσία, η Ισπανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ο Καναδάς. Μέσα από τον αθλητισμό μπορεί να προβληθεί η χώρα μας και νιώθω περήφανη που με τις δικές μου δυνάμεις, έστω και μικρές, καταφέρνω να κάνω αυτό. Κολυμπάω για όλους τους Κυπρίους που όλα αυτά τα χρόνια με στηρίζουν, μου δείχνουν έμπρακτα την αγάπη τους και μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω, και πιστέψτε με, για έναν αθλητή είναι πάρα πολύ σημαντικό. Είναι ένα εφόδιο, μια δύναμη ότι αναγνωρίζεται η προσπάθεια και μπορεί να συνεχίσει. Κολυμπάω για τους ανάπηρους. Για όλους αυτούς τους ανθρώπους που είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους, γιατί η κοινωνία τούς θυμίζει καθημερινά το πρόβλημά τους και δεν τους αφήνει να αφεθούν ελεύθεροι για να βγουν από το σπίτι τους και να ζήσουν όπως όλοι οι άνθρωποι. Μπορεί ως κοινωνία να έχουμε κάνει πολύ μεγάλη πρόοδο, αλλά ακόμη είμαστε πάρα πολύ πίσω σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Μια κοινωνία πρέπει να δίνει κίνητρο στον κόσμο και σίγουρα πρέπει να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να βγουν από τα σπίτια τους, γιατί ο κάθε ένας ξεχωριστά μπορεί να προσφέρει μέσα από έναν τομέα και πρέπει να τους δώσουμε θάρρος και δύναμη. Ήταν και χρέος μου να ενταχθώ στην παραολυμπιακή επιτροπή, για να δώσω και μήνυμα σε όλα αυτά τα παιδιά, που είναι κλεισμένα στο σπίτι, ότι έχουν δυνάμεις και ότι πρέπει να προσπαθήσουν να διαπρέψουν μέσα από έναν τομέα. Εγώ βρήκα τη δύναμη και το έκανα. Μετά θεώρησα ότι ήταν χρέος μου να δώσω παράδειγμα σε όλα αυτά τα παιδιά και να βγουν προς τα έξω να πετύχουν σε κάποιους στόχους και να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Τέλος κολυμπάω για τα παιδιά και τους νέους αυτής της πατρίδας που χρειάζονται πρότυπα που πρέπει να μείνουν μακριά απ’ όλα αυτά που καταστρέφουν τη ζωή τους. Μέσα από τον αθλητισμό μπορούν να γυμνάσουν το σώμα τους, το πνεύμα τους και ας μην ξεχνάμε ότι, το πιο σημαντικό και υγειές πράγμα για μια κοινωνία είναι ο αθλητισμός».

Για ποιους δεν κολυμπά...
»Γι’ όλους αυτούς που παράτυπα, παράνομα, ρατσιστικά δεν θέλουν να δεχτούν τη νομολογία, τη νομοθεσία και τα ψηφίσματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, που εξισώνουν τους αθλητές και τους ανθρώπους με αναπηρία με τους αρτιμελείς αθλητές. Δεν κολυμπάω γι’ αυτούς που για προσωπικά -πιθανόν- συμπλέγματα ή από κομματική εντολή, θέλουν να περιθωριοποιούν να απομονώνουν τους αθλητές και τους ανθρώπους με αναπηρία. Όλοι αυτοί που κάνουν όσα προανέφερα, πολύ συχνά σπεύδουν να φωτογραφηθούν και να καμαρώσουν τις δικές μου επιτυχίες και των υπόλοιπων αθλητών.
»Τέλος, δεν κολυμπάω γι’ αυτούς που είτε προσωπικά κόμπλεξ είτε από προσωπικά συμφέροντα, έφτασαν σε σημείο να αμφισβητούν την ίδια μου την αναπηρία».

Ξεπέρασε εαυτόν
«Η φετινή χρονιά ήταν πολύ δύσκολη. Μετά τους Παραολυμπιακούς Αγώνες και την πολύ μεγάλη επιτυχία το Νοέμβριο του 2008, υποβλήθηκα σε χειρουργική επέμβαση στο γόνατο. Αυτή η επέμβαση με πήρε πολύ πίσω και σωματικά και κυρίως ψυχολογικά. Με σκληρή δουλειά προσπάθησα και κατάφερα να επανέλθω με υπομονή και επιμονή και το Μάιο του 2009 στο διεθνές μίτινγκ στη Γερμανία κατέρριψα το παγκόσμιο ρεκόρ στα 50μ. πρόσθιο, στην κατηγορία SB12. Δεν είχα προλάβει να χαρώ και η καταπόνηση του πρωταθλητισμού όλο αυτόν το χρόνο με είχε οδηγήσει ξανά στο χειρουργείο, ένα μήνα μετά. Τον Ιούνιο του 2009 υποβλήθηκα ξανά σε χειρουργική επέμβαση στον αριστερό ώμο. Δυσκολεύτηκα να το πιστέψω, γιατί από το 100 βρέθηκα και πάλι στο μηδέν. Εκείνη τη στιγμή πέρασαν από το μυαλό μου όλες οι επιτυχίες και σκέφτηκα εάν θα σταματούσα ή εάν θα συνέχιζα. Η πίκρα μου ήταν πολύ μεγάλη και βρισκόμουν πολύ κοντά στο να σταματήσω. Μετά από αρκετή σκέψη και συζητήσεις με δικούς μου ανθρώπους κατέληξα να μπω ξανά στη διαδικασία της επέμβασης και να προσπαθήσω να επανέλθω. Από την αρχή της χρονιάς είχα στόχο το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα τον Οκτώβριο και το Παγκόσμιο της Βραζιλίας. Με πολλή υπομονή και επιμονή προσπάθησα. Με κλάμα και απογοήτευση μέτραγα τις μέρες. Εγώ δεν ένιωθα καλύτερα, όμως, στο τέλος τα κατάφερα. Έχασα το Πανευρωπαϊκό γιατί ήθελα να είμαι υγιής. Στο Παγκόσμιο έσωσα τη χρονιά με μια πολύ μεγάλη επιτυχία, που δεν την περίμενα. Σε όλους τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου τούς αναλογεί ένα πολύ μεγάλο μερίδιο της επιτυχίας».

Καμιά βοήθεια
«Όλα αυτά τα χρόνια που κολυμπώ και βρίσκομαι στο ψηλότερο επίπεδο του πρωταθλητισμού δεν μου έχει δοθεί καμία επιβράβευση τόσο από την Πολιτεία όσο και από τον ΚΟΑ για καμιά επιτυχία. Επίσης, φέτος δεν έχω πάρει ούτε ένα ευρώ μέσω της διακρατικής συμφωνίας Ελλάδας-Κύπρου, κάτι που καθιστά πρόβλημα την επιβίωσή μου στην Αθήνα. Ελπίζω το συμβούλιο του ΚΟΑ να βρει μια λύση στο πρόβλημα. Αντιμετωπίζω πολλά σοβαρά προβλήματα. Ο προπονητής μου παραμένει απλήρωτος εδώ και 12 μήνες. Έχω να πληρώσω ενοίκια, ιατρούς, φυσικοθεραπευτές και δανείζομαι συνεχώς λεφτά. Μίλησα με αρκετό κόσμο και με τον ΚΟΑ. Αναγνωρίζω ότι υπάρχει πρόβλημα, αφού στην Ελλάδα υπάρχει νέα κυβέρνηση. Όμως, ό,τι και να συμβαίνει ο Οργανισμός θα μπορούσε να πάρει μια απόφαση να καλύψει τα έξοδά μου για να μη μένω εκτεθειμένη, μέχρι να βρεθεί η λύση».

Χρυσό και στο Λονδίνο
«Τα μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ήταν η αρχή μιας νέας αγωνιστικής τετραετίας με κύριο στόχο τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και να καταφέρω να στεφθώ για τρίτη συνεχόμενη Ολυμπιάδα χρυσή. Με ενδιάμεσους στόχους μεγάλες διοργανώσεις. Ευχή μου να έχω δίπλα μου την Πολιτεία και τον ΚΟΑ. Πρέπει να αναφέρω ότι ο Οργανισμός ήταν δίπλα μου στην ολοκλήρωση των στόχων μου μέσα από τους σχεδιασμούς του. Ελπίζω στην επόμενη επιτυχία να μην έχω αυτά τα προβλήματα, γιατί οι υπόλοιποι αθλητές υψηλού επιπέδου και έχουν επιβραβευθεί και έχουν επαγγελματική αποκατάσταση και πραγματικά νιώθω λίγο αδικημένη».

Η ανεκπλήρωτη υπόσχεση του Προέδρου
«Το πρόβλημα της επιβράβευσής μου είναι ένα θέμα το οποίο ξεκίνησε το 2003, μετά την πρώτη μου συμμετοχή στο Παραολυμπιακό κίνημα, που έχουμε καταλήξει σε δικαστικές διαδικασίες που είναι ό,τι χειρότερο, καθώς δεν μου έχουν καταβάλει ούτε το πριμ της επιβράβευσης. Δυστυχώς, η πολιτεία θα μπορούσε να λύσει πολύ εύκολα αυτό το πρόβλημα. Θέλω να πω ότι ο σημερινός πρόεδρος, ο κ. Χριστόφιας, όταν τον είχαμε συναντήσει ως Πρόεδρο της Βουλής, μας είχε διαβεβαιώσει ότι εάν εκλεγόταν στο αξίωμα του Προέδρου, αυτή η διάκριση θα έπαυε να υπάρχει μεταξύ αθλητών με αναπηρία και αρτιμελών αθλητών. Κάτι που δεν έγινε... Έχω αποστείλει στο Προεδρικό πάρα πολλές επιστολές, όμως δεν πήρα απάντηση σε καμιά. Ζήτησα να δω τον Πρόεδρο και δεν πήρα ποτέ απάντηση»...

Εμπόδιο ένα κόμμα...
«Δυστυχώς διακρίνω, από τον καιρό που κατέκτησα το πρώτο μου χρυσό μετάλλιο στην Παραολυμπιάδα της Αθήνας, κάποια συγκεκριμένη πολιτική παράταξη έχει πιθανόν πρόβλημα ή μαζί μου ή δεν θέλει αθλητές υψηλού επιπέδου. Την επόμενη φορά που θα πληροφορηθώ ότι έχουν ενεργήσει εναντίον μου θα αναγκαστώ να μιλήσω με ονόματα και με στοιχεία. Για να μάθει ο κυπριακός λαός ποιοι είναι. Γιατί επηρεάζουν κάποιες αποφάσεις που έχουν να κάνουν με το άτομό μου. Διότι μέσα από διάφορες οργανώσεις και συμβούλια που παίρνονται αποφάσεις για να ονομάσουν π.χ. το κολυμβητήριο της Λεμεσού στο όνομα μου, είτε κάποια πάρκα, είτε σε βραβεύσεις, αυτοί στέκονται εμπόδιο. Πρέπει όλοι να γνωρίζουν ότι στον αθλητισμό δεν χωρά η πολιτική. Ούτε οι πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός. Ο αθλητισμός είναι ο πιο υγιής χώρος και θα ήταν καλό να τον κρατήσουμε έτσι όπως είναι».
www.sigmalive.com